شوری خاک (EC) چیست؟

شوری خاک، به تجمع زیاد نمک‌های قابل ‌حل و عناصر معدنی در محلول آب ‌و خاک که امکان جذب مواد غذایی و آب را برای گیاه دشوار می‌‌کند، گفته می‌شود. شوری خاک به نوع گیاه، مرحله رشد، شرایط اقلیمی و نوع خاک متفاوت است.

در کشاورزی، هدایت الکتریکی خاک (EC) اساساً به عنوان معیاری برای اندازه‌گیری مقدار نمک موجود در خاک (شوری خاک) استفاده می‌شود. نمک بیش از حد با تأثیر بر تعادل خاک و آب مانع رشد گیاه می‌شود. EC بالای خاک بر عملکرد محصول، جذب آب و مواد غذایی توسط گیاه و فعالیت میکروارگانیسم‌های خاک تأثیر منفی می‌گذارد. خاک‌های غیر شور که میزان EC کمتری دارند، نسبت به خاک‌های شور که میزان EC بالاتری دارند، مواد مغذی را بیشتر و بهتر در دسترس گیاه قرار می‌دهند.

 

 

املاحی که باعث شوری خاک‌ها می‌شوند عبارتند از:

کاتیون‌هایی مانند سدیم، منیزیم، کلسیم، پتاسیم و آنیون‌هایی مثل بی‌کربنات، سولفات، نیترات و کلراید می‌باشند و بیشترین املاح در خاک‌های شور کلرید سدیم، سولفات منیزیم و سولفات سدیم هستند که باید با روش‌های اصلاح خاک شور، املاح و عناصر ایجاد کننده شوری را از خاک برطرف کرد تا گیاهان و محصولات بتوانند به خوبی رشد کنند و عملکرد مطلوبی داشته باشند.

 

 

عوامل ایجاد کننده شوری خاک:

شوری در اثر انباشت طبیعی و طولانی مدت املاح در خاک یا آب سطحی ایجاد می‌شود و عوامل زیر سبب آزاد شدن املاحی چون کلرید سدیم، کلسیم، منیزیم، سولفات و کربنات می‌شوند:

 

  • عدم زهکشی خاک
  • نفوذ آب دریا در امتداد ساحل
  • انتقال شن‌های حاوی نمک توسط بادهای دریایی
  • بالا آمدن آب‌های شور زیرزمینی به لایه‌های سطحی خاک
  • هوازدگی سنگ‌های مادری

 

علاوه بر این عوامل، در مناطق خشک و نیمه خشک به علت تبخیر زیاد آب نسبت به بارش و همچنین عدم کیفیت و کمیت بارش به منظور آب شویی نمک‌ها، املاح در لایه‌های خاک جمع شده و سبب شوری خاک می‌شوند. بعضی از فعالیت‌های انسانی هم باعث شوری خاک می‌شوند که از اصلی‌ترین آن‌ها عوامل زیر می‌باشند:

  • حذف پوشش گیاهی منطقه
  • فاضلاب و پساب‌های صنعتی
  • استفاده زیاد از کودهای شیمیایی به ویژه کود سفید اوره
  • سیستم آبیاری بدون زهکشی مناسب
  • غرقاب شدن زمین با آب‌های دارای نمک زیاد

 

 

شوری خاک یکی از مشکلات بسیار مهم در امر زراعت و کشاورزی می‌باشد که تاثیرات منفی بسیاری روی رشد گیاهان و در نتیجه کاهش تناژمحصولات کشاورزی دارد. از این رو نیاز است تا به طریقی این مشکل را برطرف نمود.

به خاکی که میزان نمک آن فراتر از حد تحمل گیاه باشد خاک شور می‌گویند. این شوری ایجاد شده سبب افت محصول خواهد شد بنابراین نیاز است تا اقداماتی برای رفع این معضل صورت گیرد. در حال حاضر برای رفع مشکل شوری خاک روش‌هایی وجود دارد که در این مقاله مروری به آن‌ها اشاره خواهد شد:
 



فرایند شور شدن خاک:

با توجه به وضعیت آب و هوای کشور و وجود خشکسالی، خاک‌های اکثر مناطق کشور حالتی قلیایی، سدیمی و شور پیدا کرده اند و در ضمن افزودن کود‌های مختلف حیوانی به زمین‌ها و مزارع نیز در شور شدن خاک بی تاثیر نخواهد بود. تجمع املاح در خاک‌ها روی خواص فیزیکی و شیمایی رس و هوموس خاک تاثیر زیادی می‌گذارند. با افزایش املاح سدیم، ذرات رس و هوموس خاک، انتشار یافته و لایه یا افقی بسیار متراکم در زیر خاک به وجود می‌آورند که از رسیدن آب و هوا به ریشه گیاه جلوگیری می‌کنند. همچنین این املاح، فشار اسمزی محلول خاک را بالا برده و در نتیجه با بر هم خوردن تعادل یونی، قدرت جذب آب توسط گیاه کاهش می‌یابد و به تدریج با ادامه این روند خاک شور می‌شود. به طور کلی محصولات زراعی در خاک‌های شور قلیایی کیفیت و کمیت پایینی دارند و گیاهان این مناطق در برابر آفات و بیماری‌ها مقاومت کمتری نیز دارند.
 
 



مهم ترین روش‌های از بین بردن شوری خاک:



1. آبشویی

یکی از مهمترین روش‌های از بین بردن شوری خاک آبشویی می‌باشد. با استفاده از این روش نمک‌های اضافی محلولی که در خاک وجود دارد کاملاً شستشو داده شده و از خاک خارج می‌شوند. در واقع، بهترین روش اصلاح خاک شور، آب شویی خاک است و باید با آبی که کیفیت خوبی دارد و فاقد نمک می‌‌باشد انجام ‌شود. ابتدا زمین را به کرت‌هایی با ابعاد مناسب تقسیم کنید. این روش جهت تسریع در اصلاح خاک از نظر شوری در مدت زمان کوتاه است تا بتوان زمین را زیر کشت برد. می بایست کرته ا را مملو از آب شیرین نموده و کارگرها با پوشیدن چکمه در داخل آن راه رفته و شوری را حل نموده و در نهایت آب شور را از کرت خارج نمائید. نمک‌هایی که با آبشویی از سطح خاک به عمق بیشتر می‌روند پس از مدتی دوباره با صعود از لوله‌های مویین به سطح خاک می‌آیند و برای جلوگیری از این کار زمین باید زهکشی شود و با گذاشتن لوله‌های زهکشی در فاصله و عمق مناسب از زمین آب حاوی املاح را از مزرعه خارج کنید.
 


2. دوره آبیاری کوتاه

منظور از دوره آبیاری کوتاه این است که فاصله بین دو آبیاری زمین زراعی مدنظر را کمتر در نظر بگیرند و زود به زود آبیاری نمایند تا غلظت محلول در خاک زیاد نشود و به اصطلاح خاک شور اصلاح شود. برای انجام چنین روشی برای اصلاح شوری خاک لازم است تا دوره آبیاری کوتاه در نظر گرفته شود در نتیجه اصلاح شوری خاک به بهترین شکل ممکن صورت می پذیرد.
 
 
 

3. استفاده از کود‌های مخصوص

یک روش دیگر برای از بین بردن شوری خاک استفاده از کود‌های مخصوص زمین‌های شور است. از طریق این کود‌ها ضریب شوری خاک پایین‌تر شده و خاک شور نمی‌شود.
 

1-3. اصلاح خاک‌های سدیمی و شور سدیمی

وجود زیاد یون های سدیم در خاک‌های سدیمی و شور سدیمی از تشکیل خاکدانه جلوگیری می‌کند، لذا این خاک‌ها از خواص فیزیکی خوبی برخوردار نیستند. وجود یون‌های دو ظرفیتی مانند کلسیم و منیزیم در خاک باعث تشکیل خاکدانه و ایجاد خواص فیزیکی مطلوب در خاک می‌شود. اصلاح خاک‌های سدیمی و شور سدیمی این گونه است که سدیم قابل تبادل را با کاتیون‌های کلسیم و منیزیم جانشین کرده و وارد محلول خاک می‌شوند و با عمل آب شویی سدیم و کربنات سدیم موجود در محلول خاک را خارج می‌کنند. جهت اصلاح خاک شور سدیمی می‌توان از ترکیباتی مانند گچ، کلرید کلسیم، اسید سولفوریک، گوگرد عنصری و سولفات‌های آهن و آلومینیوم استفاده کرد.

 

2-3. اصلاح خاک‌ شور سدیمی با گچ

گچ به علت حلالیت خوب، قیمت کم و قابل‌دسترس بودن، در اصلاح خاک شور سدیمی زیاد استفاده می‌شود. گچ به دو صورت معدنی و تولید کارخانجات کودهای فسفاته وجود دارد. سرعت حلالیت گچ کارخانجات کودهای فسفاته بیشتر از گچ معدنی می‌باشد. گچ الک شده ریز در اصلاح خاک شور سدیمی دارای عملکرد بسیار خوبی است. گچ را در سطح خاک پخش کرده و با استفاده از شخم زدن یا دیسک زدن، با خاک مخلوط می‌کنند. گچ مخلوط شده با لایه ۵۰ سانتی‌متری خاک تاثیر بیشتری از گچ پخش‌شده در سطح خاک عمل کرده و باعث کاهش بیشتر سدیم می‌شود.

 

3-3. اصلاح خاک‌ شور سدیمی با کلرید کلسیم

کلرید کلسیم به علت حلالیت زیاد نسبت به گچ بازدهی بیشتری دارد و به علت شستشوی سریع کلرید کلسیم و کاهش غلظت املاح در خاک‌های غیر آهکی، بعد از اصلاح خاک شور سدیمی، می‌تواند باعث تشکیل سله شود. پس بهتر است ترکیبی از کلرید کلسیم و گچ با هم استفاده شود که هم باعث تسریع در اصلاح خاک می‌شود و هم بازدهی بیشتری دارد.

 

4-3. اصلاح خاک‌ شور سدیمی با اسیدها و گوگرد

اسید با کربنات کلسیم خاک ترکیب می‌شود و گچ یا کلرید کلسیم تولید می‌کند. گوگرد هم پس از اکسیده شدن تولید اسید سولفوریک نموده، پس توجه کنید که اسید سولفوریک و دی اکسید گوگرد به علت خورندگی شدید نباید از لوله‌های فلزی و کانال‌های سیمانی عبور کنند زیرا باعث خسارت به سیستم آبیاری می‌شوند. گوگرد به علت تولید غبار بهتر است به صورت محلولی مرکب از آب و گوگرد (۵۵ تا ۶۰ درصد گوگرد) به زمین داده شود و یا از گوگرد دانه‌ای یا گرانول استفاده کنید. اسید و گوگرد می‌توانند pH خاک را در ناحیه رشد ریشه گیاهان کاهش دهد و قابلیت جذب فسفر، روی، منگنز و آهن را برای گیاهان افزایش دهد. 

گوگرد باعث کاهش pH خاک‌های آهکی می‌شود. کاهش pH به معنی کاهش خاصیت قلیایی خاک و افزایش خاصیت اسیدی آن است. استفاده از گوگرد ارگانیک تاثیر مثبت فراوانی در اصلاح خاک‌های شور دارد. این ماده با اضافه شدن به خاک در حضور اثرات سه عامل دما، آب و هوا واکنش منحصر به فردی ایجاد می‌کند و اسید سولفوریک رقیق تولید می‌کند که باعث کاهش اسیدیته خاک و در ادامه تبدیل حالت قلیایی خاک به اسیدی خواهد شد؛ و ضمنا استفاده از گوگرد ارگانیک برای خاک‌های اسیدی پیشنهاد نمی‌شود. البته استفاده از گوگرد ارگانیک برای زمین هایی که حالت اسیدی دارند پیشنهاد نمی شود. استفاده از کود‌های گوگردی حلالیت عناصری مانند فسفر، آهن و روی را بالا می‌برند و از عوامل بیماری‌زای قارچی نظیر سفیدک های سطحی جلوگیری می‌کنند. 

 
 

4. آبیاری به روش نوین

در حال حاضر با توجه به پیشرفت‌های زیادی که در امر آبیاری نوین صورت پذیرفته می‌توان گفت دیگر نگرانی از بابت شوری خاک وجود ندارد و نیازی به اصلاح خاک نخواهد بود. به طور مثال روش‌های نوینی مانند آبیاری قطره‌ای و بارانی از نظر اصلاح شوری خاک اثرات مثبت بالایی دارند.
 
 


5. اضافه کردن ژیپس

اضافه کردن ژیپس موجب اصلاح خاک‌های شور و قلیایی می‌شود. ژیپس با تبدیل کربنات‌ها و بی کربنات سدیم به سولفات موجب کاهش شوری خاک می‌شود که البته به چند تن در هکتار از این ماده نیاز است و باید خاک حالت مرطوبی داشته باشد تا ژیپس با آن مخلوط گردد.



6. کاهش تبخیر از سطح خاک

یکی از راه‌های موثر در کاهش شوری خاک، کاهش میزان تبخیر از سطح خاک می‌باشد. این موضوع نه تنها موجب حفظ رطوبت خاک می‌شود بلکه از انتقال نمک از لایه‌های زیرین خاک به ناحیه رشد ریشه جلوگیری می‌نماید. در ضمن در کشاورزی آبیاری باید متعادل باشد و از آبیاری بیش از حد اجتناب کنید مگر اینکه هدف شستشوی نمک‌های خاک باشد.
 
 


7. کشت گیاهان مقاوم به شوری‌

می‌توانید در خاک‌های شور و قلیایی به کشت گیاهان مقاوم به شوری مانند چغندر، ذرت خوشه ای، جو، یونجه، شبدر، پنبه و … اقدام کنید. ضمنا در خاک‌های شور بهتر است در زمانی که گیاه در حالت خواب بوده یا آیش با استفاده از آبیاری سنگین نمک‌های سطحی را از دسترس ریشه‌ها دور ساخت.
 

کشت محصولات مقاوم به نمک:

  • محصول مقاوم به نمک بالا – جو، چغندرقند، پنبه و غیره.
  • محصولات نسبتاً متحمل به نمک – گندم، برنج، سورگوم، ذرت و غیره.
  • محصول کم تحمل به نمک – لوبیا، تربچه و غیره.
  • محصولات حساس – گوجه فرنگی، سیب زمینی، پیاز، هویج.



8. استفاده از سیستم آبیاری مناسب

برای آبیاری سیستم‌های مختلفی تعریف شده است که هر یک به طریقی می‌تواند در کاهش شوری خاک موثر واقع گردد. به طور مثال در سیستم آبیاری کرتی می‌توان با تسطیح صحیح زمین از تشکیل پشته‌های نمک جلوگیری کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *