آفات درخت گلابی ازجمله عوامل تهدیدکننده این میوه در کشور می‌باشد. مبارزه با این آفات از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

آفات متعددی وجود دارند که هرساله باعث آسیب به درختان و میوه گلابی شده و باعث نگرانی کشاورزان می‌شوند.

روش مبارزه و آشنایی با چرخه زندگی آفات اهمیت ویژه‌ای در کنترل آن دارد؛ بنابراین بعد از شناسایی آفت باید درصدد از بین بردن یا کنترل آن اقدام کرد.

از مهمترین آفات درخت گلابی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

سنک گلابی

سنک سیب و گلابی (Stephanitis pyri)

سنک گلابی عمدتاً باعث ایجاد خسارت به گلابی می‌شود. این آفت حدود 2.5 تا 3.3 میلی‌متر طول دارد و توسط یک پوشش شفاف و مشبک پوشیده شده است.

مناطق انتشار و میزبان:

در تمام مناطق میوه‌خیز کشور یافت می‌شود. میزبان آن سیب، گلابی و در درجه دوم به گیلاس و گاهی نیز هلو، زردآلو، گوجه، زالزالک و ازگیل، به ژاپنی و گل سرخ خسارت وارد می‌آورد.

مورفولوژی:سنک گلابی

طول بدن حشرات کامل حدود ۳ تا ۴ میلیمتر است و به رنگ قهوه ای متمایل به خاکستری دیده میشوند.

مانند تمام حشرات این خانواده، در دو طرف سر و سینه دو صفحه مشبک غشایی مشاهده می شود و با مشبک بودن بال ها، منظره بخصوص به این حشره می دهد.

طول بال ها تقریبا دو برابر طول بدن و شاخک ها متمایز است. تخم ها بیضی شکل، به رنگ سیاه براق و بطول ۲ میلیمتر است.

زیست شناسی سنک گلابی:

سنک گلابی (Stephanitis pyri) به صورت حشره‌ی بالغ زیر پوست درختان، درون حفرات و زیر برگ‌های باغات و جنگل‌ها زمستان‌‌گذرانی می‌کند.
در بهار و زمانی‌که اولین برگ‌های سیب و گلابی تشکیل می‌شوند، بالغین آفت ظاهر شده و می‌توانند 2 تا 5 کیلومتر دورتر از محل زمستانگذرانی پرواز کنند.

معمولا در اوایل بهار این حشرات کمتر روی میوه‌ها قرار می‌گیرند.

پس از تغذیه‌ی کافی ماده‌های سنک گلابی تخم‌های خود را داخل پارانشیم برگ‌ها در قسمت زیرین و امتداد رگبرگ اصلی قرار می‌دهند.

تخم‌ها حدود 0.45 میلی متر طول دارند و مخروطی شکل، به رنگ خاکستری بوده و قسمت انتهایی آن‌ها سیاه رنگ می‌باشد.
تخم‌گذاری معمولا شش هفته تا 2 ماه طول می‌کشد و ماده‌ها 20 تا 400 تخم می‌گذارند.

حدود 24 تا 37 روز طول می‌کشد تا تخم‌ها تفریخ شوند. پس از تفریخ نیمف‌ها در گروه‌های 30 تا 40 تایی در پشت برگ‌ها تجمع می‌کنند.

این حشره معمولا قسمت‌ها سایه‌دار و مرطوب را ترجیح می‌دهد.

نیمف‌ها پس از 5 مرحله پوست اندازی در طی 30 روز، تبدیل به حشرات بالغ می‌شوند. بالغین قبل از زمستانگذرانی به میزان کافی تغذیه می‌کنند. در صورتیکه نیمف‌ها باقی مانده باشند در طی زمستان از بین می‌روند.

نحوه خسارت:

برگها در محل تغذیه فاقد کلروفیل شده و به صورت نقاط زرد رنگ در سطح فوقانی برگ دیده می‌شود.

 

این نقاط با تغذیه‌های مداوم قهوه‌ای شده و سپس برگها می‌ریزند. حشره کامل و پوره‌ها پشت برگها فضولاتی تولید می‌کنند که به صورت نقاط سیاه رنگ همراه با مایع چسبنده‌ای می‌باشد.

درختان آلوده ضعیف شده برگها قبل از خزان می‌ریزند. اگر شدت آلودگی زیاد باشد میوه‌ها هم ریزش می‌کنند.

کنترل سنک گلابی:

مبارزه زمستانه علیه این آفت چنانکه باید مفید واقع نمی شود، مگر اینکه برگهای خشک را از بین ببریم و پوستک های تنه درختان را بتراشیم.

سمپاشی در بهار و تابستان در مراحل پورگی و هنگامی که حشرات کامل مشغول تغذیه می باشند، با یکی از سموم فسفره نفوذی یا سیستمیک بخوبی مؤثر است و اصولا در باغاتی که عملیات منظم سمپاشی انجام می گیرد، این آفت به ندرت ایجاد خسارت اقتصادی می کند.

سموم تماسی و ترکیباتی نظیر سوین و لیندین در صورتیکه در سطح زیرین برگ پاشیده شود، روی حشرات کامل و پوره ها مؤثر است. عملیات سمپاشی در ساعات خنک روز به مراتب مؤثرتر است.

 

 

 

پسیل گلابی

پسیل یا عسک گلابی (Cacopsylla pyricola)

پسیل گلابی از آفات مکنده است و پوره ها و حشره کامل آن با فرو بردن خرطوم خود به داخل بافت گیاه از شیره آن تغذیه می کنند و با نام های شیره و عسلک گلابی نیز شناخته می شود. این آفت پر اهمیت ترین و کلیدی ترین آفت در باغات گلابی می باشد.

پوره ها و حشرات کامل برای تأمین مواد پروتئینی بدن خود مقدار زیادی شیره گیاهی را می مکند و پس از جذب مواد مورد نیاز، بقیه را با تغییراتی به صورت مایع چسبناکی که عسلک نامیده می شود، دفع می کنند.

مناطق انتشار و میزبان:

پسیل گلابی (Pear psylla) در اکثر مناطق ایران انتشار دارد و خسارت آن در مناطق گرم و خشک به مراتب بیش از نواحی سرد و مرطوب است. میزبان این آفت فقط درختان گلابی است و به تمام ارقام بومی و جنگلی در نقاط مختلف کشور خسارت می زند.

مورفولوژی:چرخه زندگی پسیل گلابی

تخم: اولین مرحله از زندگی آفت بوده که به صورت دسته های 50 عددی و هر کدام با اندازه ی 0.3 میلی متر هستند که به شکل ساده و یا با فرم مارپیچ روی برگ و یا شکوفه ها قرار داده می شود، البته تخمگذاری به صورت انفرادی نیز انجام می شود.

پوره: از تخمها پوره و یا نوزاد حشره خارج شده که رنگ بدن آن نارنجی بوده و بدن کشیده با طول 3 میلی متر دارد، این پوره ها در سنین آخر دارای لکه های تیره روی بال جلویی خود هستند و برای تبدیل شدن به حشره ی بالغ آماده می شوند.

حشره کامل: از آنجایی که این آفت زمستان را به شکل حشره ی کامل سپری می کند، ظاهر حشره ی کامل زمستان گذران با حشره ی کاملی که در تابستان سبب تکثیر آفت می شود متفاوت است، اندازه ی بدن در فرم تابستان گذران کمی بزرگتر و حدود دو و نیم میلی متر بوده و در فرم زمستانگذران این حشره کوچکتر و حدود 2 میلی متر است، حشره ی کامل پسیل گلابی دارای بدن کشیده، بالهای غشایی و رنگ بدن نارنجی همراه با لکه ها و یا نوارهای قهوه ای رنگ است.

زیست شناسی پسیل گلابی:

زمستانگذرانی بیشتر در زیر پوسته‌های تنه و شاخه‌های قطور درختان میزبان، محل تلاقی شاخه‌ها و در مواردی حتی روی نازک‌ترین شاخه‌ها و شکاف‌های موجود روی آنها، شکاف دیوارها، لابلای باقیمانده علف‌ها، داخل برگ‌های ریخته در کف زمین می‌گذرد. حشرات زمستانگذران با مساعد شدن شرایط آب و هوایی و بالا رفتن دما و همزمان با فعال شدن درختان و بیدار شدن آنها از خواب زمستانه روی درختان گلابی مهاجرت کرده و روی برگهای جوان و در کنار جوانه های میوه دهنده تخمگذاری می کنند.

تخمها پس از مدت کوتاهی تفریخ شده و در شرایط آب و هوای معتدل بهاره پوره ها شروع به تغذیه از بافت برگ و شکوفه ها می کنند، این پوره ها در بهار پس از 20 روز کامل شده و به سن آخر پورگی می رسند، در این زمان است که پوست اندازی کرده و تبدیل به حشره ی کامل می شوند، در زمان پوست اندازی پوره سن آخر یک قطره شیره ی حاوی مواد قندی از انتهای بدن پوره سن آخر خارج شده که به آن عسلک می گویند.

عسلک ترش شده چسبنده و قندی است و از همین رو ممکن است با چسبیدن به بدن حشره ی کامل مانع از حرکت و پرواز آن شود به همین دلیل ماده ای مومی نیز تولید می کنند که مانع از چسبیدن عسلک به بدن آنها شود.

حشرات کامل قدرت پرواز خوبی داشته و در صورت وزش باد ملایم نیز به خوبی می توانند تا فواصل دور تر پرواز کرده و باغات مجاور را نیز آلوده کنند، درختان گلابی در یک باغ در طی یک فصل در صورت انجام ندادن اقدامات کنترلی به راحتی درگیر شده و در صورتی که باغ درگیر تنش تغذیه و یا آبیاری باشد خسارت به شدت بالا می رود.

نحوه خسارت:

تغذیه‌ی پسیل گلابی منجر به توقف رشد و بدفرم شدن برگ‌ها و میوه‌ها می‌شود.
آلودگی شدید درخت گلابی به این آفت می‌تواند منجر به ریزش برگ‌ها و همچنین افتادن میوه‌ها از درخت قبل از رسیدن گردد.
گل‌هایی که توسط نسل اول آفت مورد حمله قرار می‌گیرند قهوه‌ای شده و از بین می‌روند.

خسارت پسیل یا عسک گلابی
تعذیه‌ی آفت در آخر فصل ممکن است میزان محصول سال بعد را با ضعیف کردن درخت و همچنین از بین بردن جوانه‌های میوه، تحت تاثیر قرار دهد.
پسیل گلابی به میزان زیادی عسلک ترشح می‌کند. کپک دوده‌ای که اغلب روی این عسلک‌ها رشد می‌کند می‌تواند روی شاخه‌ها، برگ ها و میوه های در حال رشد لایه‌ی سیاه چسبناکی را تشکیل دهد.

 

کنترل پسیل گلابی:

مدیریت باغ: از جمله فواصل درختان که نبایستی کمتر از ۸ متر انتخاب گردد، زیرا تراکم درختان به افزایش جمعیت و تولید مثل پسیل کمک می کند. به همین ترتیب هرس شاخه های اضافی و کاستن از انبوهی بیشتر از حد شاخ و برگ که موجب تهویه بیشتر می شود در نقصان انبوهی آفت بسیار موثر است. بنابراین انجام هرس زمستانه و تابستانه و همچنین حذف شاخه های آلوده به آفت، به طور مستقیم و غیرمستقیم روی کنترل آفت پسیل موثر است.
در صورتیکه استفاده از سموم روی پسیل اثر نداشته باشند، رشد آفت پسیل افزایش خواهد یافت. در صورتی که نوبت اول از سمومی استفاده شود که تخم ریزی را تحریک و طول دوره یک نسل را کوتاه تر کند، جمعیت پسیل پسته طغیان می کند. دقت کنید که سم پاشی به صورت مکرر و مخلوط با انواع دیگر سموم نباشد. این کار باعث حذف کامل دشمنان طبیعی آفت پسیل و افزایش رشد آن ها می شود.
مصرف کودهای شیمیایی ازته به ویژه سولفات آمونیوم و اوره در ماه های گرم سال شرایط را برای افزایش جمعیت پسیل فراهم می کند. مصرف بیش از حد ازت سبب رقیق شدن شیره گیاهی و رشد رویشی گیاه شده و شرایط برای تغذیه آفت پسیل فراهم می شود.
استفاده نکردن از کودهای دامی و چاله زنی و شخم عمیق در باغات به مدت طولانی می تواند در جمعیت پسیل موثر باشد. مصرف کود مرغی به مقدار زیاد و بدون هیچ نوع کود دیگر افزایش دهنده رشد جمعیت آفت پسیل پسته است.

کنترل طبیعی: امروزه استفاده از شیوه های کنترل طبیعی به صورت جایگزین کنترل شیمیایی در دنیا مورد استفاده قرار می گیرد، در مناطقی که شرایط آب و هوایی برای رها سازی عامل کنترل طبیعی مانند شکارگرها و یا پارازیتوئید ها مناسب باشد جمعیت شکارگر و یا پارازیتوئید در انسکتاریومها و یا شرکتهای خاص پرورش داده شده و در طبیعت رها سازی می شوند.

رها سازی دشمنان طبیعی این آفات که بیشتر به عنوان شکارگر مراحل پورگی استفاده می شوند در مناطق با آب و هوای بسیار گرم و خشک مناطق مرکزی ما امکان پذیر نیست بنابراین راه دیگر استفاده از دشمنان طبیعی حمایت از جمعیت بومی موجود در منطقه است، در هر منطقه ای که آفتی وجود داشته باشد بلاشک دشمن طبیعی آننیز وجود دارد اما متاسفانه به دلیل سم پاشی بی رویه و تعداد نسل پایینی که دارند جمعیت آنها به شدت کاهش پیدا کرده است.

حمایت از جمعیت دشمنان طبیعی بومی یک منطقه تنها با استفاده نکردن بی رویه از سموم کشاورزی امکان پذیر است، در برخی موارد نیز گرده پاشی برای تحریک تولید مثل و تغذیه ی آنها انجام می شود که برای اینکار از قبل باید جمعیت دشمن طبیعی شناسایی شده باشد و سپس برای حمایت از آنها گرده مناسب تهیه و روی درختان پاشیده شود.

راه دیگر کنترل طبیعی استفاده از کارتهای زرد چسبنده است، در این روش نیز از سموم شیمیایی استفاده نمی شود، حشرات کامل به دلیل جذابیت رنگ زرد به آن جلب شده و به کارتها می چسبند، برخی کارتهای زرد حاوی ماده ی بو دار جلب کننده نیز هستند که خاصیت آنها را چند برابر می کند، در این مورد باید کارتها به طور مداوم پایش شده و کارتهایی که از حشره پر شده و یا خاک آلود شده اند را با کارت جدید جایگزین کنید.

کنترل شیمیایی: کنترل شیمیایی در باغداری اصولی به عنوان آخرین اقدام برای کنترل آفات و بیماریها مورد استفاده قرار می گیرد چرا که در باغداری اصولی با رعایت اصول باغبانی صحیح و کاشت ارقام مقاوم نیازی به سم پاشی نیست، اما سمپاشی بی رویه و تکیه بر سم پاشی به عنوان تنها را کنترل آفات سبب طغیان آنها پس از چند سال و از کنترل خارج شدن آفت می شود.

به منظور کنترل شیمیایی عسلک گلابی بهتر است سم پاش در اواخر زمستان و قبل از باز شدن شکوفه ها انجام شود، با این کار جمعیت آلوده کننده ی اولیه به شدت کاهش پیدا می کند، در صورتی که این مرحله را از دست دادید در شرایط آب و هوای گرم و خشک در طول فصل دو یا چند مرتبه سم پاشی با سموم ایمن که برای جمعیت دشمنان طبیعی مضر نباشد توصیه می شود.

 

 

کنه گالی گلابی

کنه گالی یا تاولی گلابی (Phytoptus  pyri)

کنه گالی گلابی یا کنه تاولی گلابی اولین بار در دنیا در سال 1870 میلادی از اروپا گزارش شد. در ایران اولین بار در سال1328 گزارش شد.

مناطق انتشار و میزبان:

کنه تاولی گلابی در استان های گیلان، مازندران، فارس، اصفهان، اطراف تهران و قزوین به شدت شیوع دارد. میزان خسارت این کنه در اصفهان بسیار شدید و بعد از پسیل گلابی این آفت در درجه دوم اهمیت قرار دارد.

میزبان های این کنه علاوه بر گلابی از روی سیب، به، زالزالک و زبان گنجشک نیز گزارش شده است.

مورفولوژی:

از این گونه دو نژاد گزارش شده که یکی به جوانه حمله کرده و دیگری روی برگ ایجاد گال می نماید. تفکیک دو گونه بر اساس نسبت طول بدن به عرض آن ، تعداد حلقه های روی بدن ، و موقعیت موهای شکمی از یکدیگر انجام می شود.

حشره بالغ: افراد بالغ کنه های بسیار کوچکی هستند که طول بدنشان در حدود 200 – 160 میکرون و به رنگ صورتی و گاهی سفید هستند. در تمام مراحل زیستی دارای 2 جفت پا هستند. سرو سینه متصل بوده و روی بدن دارای خطوط عرضی مشخص هستند . این گونه دارای دو جفت موی حسی بلند در سطح زیرین نیمه جلویی بدن است و 1 جفت موی حسی کوتاه در انتهای شکم دارد. در انتها و نزدیکی انتهای بدن دو برجستگی منتهی به مو وجود دارد . ناخن پروش نیز 4 پره دارد.

تخم: تخم ها به شکل بیضی هستند، سفید رنگ و به طول 50 میکرون.

زیست شناسی:

نژاد برگی این کنه در جوانه ها زمستان گذرانی می کند ولی دارای دیاپوز واقعی نیستند.

فعالیت این نژاد به طور خلاصه شامل:

– تخم ریزی از اوایل بهار تا اوایل پاییز
– زمستان گذرانی در طول ماه های زمستان
– ایجاد تاول در اوایل بهار روی برگ ها
– ریزش احتمالی برگ های مسن
– تعدادی از کنه ها در پاییز به همراه برگ ها افتاده و تعدادی برای زمستان گذرانی به داخل جوانه ها می روند.

نژاد جوانه های بر خلاف نژاد برگی زمستان گذرانی نداشته و در طول زمستان فعال بوده و تخم ریزی می نماید. این نژاد از نیمه اول خرداد شروع به حمله به جوانه های میوه در حال رشد می کنند و تعدادی موفق به نفوذ می شوند.

نحوه خسارت:

مشخص ترین علامت خسارت شل و باز شدن کامل جوانه است و تا مهر ماه جوانه ها ریزش پیدا می کنند. آلودگی متوسط تا شدید این نژاد باعث قهوه ای شدن جوانه های میوه در اوایل فصل و باز شدن نامنظم آنها می شود.

به طور کلی درختان آلوده ضعف عمومی دارند و گل ها ریزش می کنند و یا تبدیل به میوه نمی گردند.

کنترل کنه گالی گلابی:

بیولوژیکی: در مبارزه بیولوژیکی با این آفت از کنه شکاری Typhlodromus occidentalis استفاده میشود. هرچند این کنه از کنه دونقطه و کنه قرمز اروپـایی نیـز تغذیه می کند، ولی در صورت وجود کنه گالی گلابی، این گونه را بـه بقیه ترجیح میدهد.

شیمیایی: با توجه به سیکل این کنه سم پاشی در بهار و اوایل تابستان هیچ تاثیری در محصول همان سال ندارد بنابر این بایستی به محافظت محصول در سال بعد اندیشید و کنه ها را قبل از تشکیل جوانه های میوه جدید از بین برد.

چون کنه گالی زمستان را زیر فلس‌های جوانه‌ها به سر می‌برد بنابراین بهترین موقع سمپاشی در شرایط آب و هوایی اواسط اسفندماه و قبل از بیدار شدن درختان گلابی است. گوگرد میکرونیزه قابل تعلیق در آب به نسبت چهار در هزار و مخلوط با 20 در هزار روغن ولک که قبل از متورم شدن جوانه‌ها مصرف شده در جلوگیری از خسارت شدید کنه‌های گالی موثر بوده است.

 

 

 

 

زنبور گلابی

زنبور گلابی (Hoplocampa brevis)

یکی از مهمترین آفات گلابی، زنبور گلابی با نام علمی Hoplocampa brevis است.

مناطق انتشار و میزبان:

در همه مناطق ایران که باغ‌های گلابی وجود داشته باشد و از جمله استان های تهران، البرز، اصفهان، آذربایجان شرقی و خراسان این آفت مشاهده شده و به همه ارقام گلابی حمله‌ور می‌شود.

زنبور گلابی آفتی با دامنه میزبانی محدود بوده و فقط روی ارقام گلابی رشد و نمو می کند.

مورفولوژی:

سر به رنگ زرد مايل به قرمز تا قهوه‌ای روشن و بدون لكه سياه، بال‌ها به رنگ كهربايي و رگ‌بال‌ها قهوه‌اي است. لارو به رنگ سفيد كدر تا كرم است و انتهاي بدن آن به رنگ قهوه‌ای دیده می‌شود.

لارو به رنگ سفید کدر تا کرم و انتهای بدن آن به رنگ قهوه ای، بدن لارو استوانه ای شکل و در انتها باریک می شود. در ناحیه سر و انتهای بدن کمی خمیدگی به طرف داخل دارد. طول لارو در انتهای رشد به ۱۰ میلیمتر می رسد. لاروها ده جفت پا دارند که سه جفت آنها سینه ای هستند.

محفظه شفیره بیضوی، قهوه ای رنگ و پوشیده از ذرات ریز خاک است. طول شفیره ۵-۶ میلیمتر است. شفیره آزاد به رنگ سفید مایل به سبز روشن که حدود ۵ میلیمتر طول دارد. چشم ها سیاهرنگ می باشند.

زیست شناسی:

زنبور گلابی آفتی یک نسلی است. زمستان را به صورت پیش شفیره داخل خاک زیر درختان به سر می برد. ۲۰ تا ۲۵ درصد جمعیت زمستانگذران آفت، دو زمستان را در زیر خاک سپری کرده و سپس به حشره کامل تبدیل می شوند.

حشرات کامل آفت در زمان شکوفه دهی ارقام گلابی در طبیعت ظاهر می شوند. حشرات ماده تخم های خود را روی کاسبرگ قرار می دهند. با توجه به کم بودن حشرات نر آفت، بیشترین میزان تولید مثل حشرات ماده به صورت پارتنوژنز می باشد.

نحوه خسارت:

حشرات كامل هنگامی كه هنوز غنچه گل‌ها باز نشده‌اند ظاهر مي‌شوند و زير قاعده كاسبرگ‌ها در شكافي كه با تخم‌ریز ايجاد مي‌شود تخم‌ریزی می‌کنند. تخم‌ها بیشتر جداگانه در كنار هم درون ميوه‌هاي كوچك گذاشته مي‌شوند. حدود يك هفته پس از تفريخ تخم‌ها، لاروهاي نوزاد از همان محل خروج شروع به تغذيه مي‌كنند.خسارت زنبور گلابی

شروع آلودگي با آغاز ريزش گلبرگ‌ها همزمان است. در ابتدا، لاروها دالاني کمابیش گرد دور ميوه و زير پوستش ايجاد می‌کنند و همزمان با پيشرفت آن درون داخل ميوه، آثارش از بيرون به‌صورت نوار قهوه‌ای مايل به سياه ديده مي‌شود.

سپس به درون ميوه نفوذ كرده و از دانه تغذيه مي‌كنند. در این مرحله به سبب خروج فضولات لاروي، می‌توان میوه‌های آلوده را از ميوه‌هاي سالم تشخیص داد.

لاروها پس از تغذیه، با ايجاد سوراخي از ميوه خارج و به ميوه ديگری نقل‌مکان می‌کنند. يك لارو مي‌تواند تا چهار ميوه را آلوده كند.

روي هر ميوه يك يا دو و بندرت سه سوراخ ديده مي‌شود. این آفت پس از كامل شدن، همراه ميوه‌ آلوده بر زمين افتاده و پس ازخروج از آن در خاك فرو مي‌رود.

کنترل زنبور گلابی:

کنترل آفت در درجه اول به بهداشت زراعی و جمع آوری میوه های ریخته شده کف باغ بستگی دارد و با اینکار در کاهش جمعیت زمستانگذران موثر خواهید بود.

در درجه دوم شخم و یخ آب زمستانه به از بین بردن حشرات کامل درون خاک کمک کرده و آنها را از بین می برد.

استفاده از کارتهای زرد چسبناک با رنگ سفید به دلیل جذب این حشرات به رنگ سفید می تواند در کاهش خسارت آفت در فصل میوه دهی موثر باشد.

در نهایت استفاده از ارقام مقاوم راهی همیشگی برای کاهش خسارت این آفت می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *